Znana turecka reżyserka Biket İlhan powraca z nowym filmem „Tatlı Maya” (Słodka Maja) — poruszającą opowieścią o empatii i kobiecej sile
Od 2 listopada Biket İlhan rozpoczyna zdjęcia do swojej najnowszej produkcji, Tatlı Maya. Artystka znana jest z tworzenia filmów poruszających tematy społeczne, a jej nowy projekt skupia się na jedności kobiet, empatii i przemianie — motywach często obecnych w jej twórczości.
W głównych rolach występują Ayça Bingöl i Cansu Tosun, a w obsadzie znaleźli się również Suna Yıldızoğlu, Emre Altuğ, Erdem Kaynarca, Gökberk Yıldırım, Erdem Ergüney oraz Fatih Serdar Yılmaz. Twórcy zdradzili, że w filmie pojawią się także niespodziewane gościnne występy, które na razie pozostają tajemnicą.
„Tatlı Maya” to wzruszająca historia o dwóch kobietach, których życie zmienia się, gdy zaczynają się wspierać i troszczyć o siebie nawzajem. Film ukazuje, jak empatia i solidarność – dwie podstawowe wartości ludzkie – potrafią odmienić losy ludzi i zbliżyć ich do siebie.
Produkcją zajmują się Sinevizyon Film i Karina Film, przy wsparciu Generalnej Dyrekcji ds. Kina działającej przy tureckim Ministerstwie Kultury i Turystyki. Współtwórcami projektu – obok Biket İlhan – są także Yalçın Akyıldız i Görkem Yeltan.
Scenariusz napisali Nihan Belgin i Nazlı Pınar Ünlü, a za zdjęcia odpowiada Refik Çakar, który ma zadbać, by wizualna strona filmu w pełni oddawała jego emocjonalny przekaz. Scenografię zaprojektowała jedna z najwybitniejszych tureckich artystek w tej dziedzinie – Natali Yeres, tworząc realistyczny, a zarazem pełen nadziei świat.
Postprodukcja filmu zostanie przeprowadzona w Grecji, co podkreśla jego międzynarodowy charakter i współpracę ponad granicami.
Biket İlhan, znana z takich filmów jak Sokaktaki Adam” („Człowiek z ulicy”), „Kayıkçı” („Przewoźnik”) czy „Mavi Gözlü Dev” („Błękitnooki olbrzym”), podkreśliła, że pragnie, by „Tatlı Maya” przypomniała ludziom o wartości dobroci i potrzebie wzajemnych więzi.
Już teraz mówi się, że „Tatlı Maya” może być jednym z najważniejszych tureckich filmów 2025 roku — dzięki mocnemu przesłaniu, znakomitej obsadzie i wrażliwemu podejściu reżyserki.
